خرید بک لینک
مجید قیصری برای رمان خوان های حرفه ای و آنهایی که ادبیات مقاومت و دفاع مقدس را دنبال می کنند نام آشنایی است. این نویسنده 51 ساله تاکنون جوایز شهید غنی پور، مهرگان ادب، انجمن قلم ایران، جایزه قلم زرین و... را از آن خود کرده است. از داستان های معروف او می توان به سه دختر گل فروش، باغ تلو، جنگی بود جنگی نبود، زیرخاکی و... اشاره کرد.

با قیصری درباره دنیای امروز که بیشتر تحت تاثیر فضای مجازی است هم صحبت شدیم.
می گویند نویسندگی نوعی جان دادن است، زمانی که شروع به نوشتن می کنی به نوعی از جان و روح ات مایه می گذاری، از چه زمانی حس نوشتن به سراغتان آمد؟
بعد از جنگ، سال 70ـ69 بود که وارد دانشگاه و کم کم با ادبیات آشنا شدم. در این محیط با کسانی که تجربه حضور در جبهه را داشتند، دوست شدم و شروع به نوشتن خاطراتم کردم. دوستانی که این متن ها را می خواندند به من توصیه کردند به صورت جدی نوشتن را ادامه بدهم و از سال 72 بود که نوشتن را به صورت جدی شروع کردم.
چند ساله بودید که به جبهه رفتید؟
سال 62 داوطلب شدم و به جبهه رفتم.
در سن هفده سالگی رفتن به جبهه را هدفمند و برای دفاع از کشور انتخاب کردید یا شور جوانی بر شما غالب شده بود؟
به این که چرا باید به جبهه بروم فکر نمی کردم، باید می رفتم ! خیلی از دوستانم و برادرم به جبهه رفته بودند و من هم تصمیم گرفتم به آنها ملحق شوم.فضای آن زمان می طلبید که به منطقه بروم.هر روز شهدای زیادی از جبهه ها می آوردند و دشمن بشدت کشورمان را تهدید می کرد. در چنین شرایطی ماندن در تهران را تاب نمی آوردم.
با توجه به تجربیاتی که دارید، شرایط جامعه و خانواده چه تاثیری روی تصمیم گیری های افراد دارد؟ ...

اخبار پیشنهادی:

برچسب: نویسنده: کاوه محمدزادگان تاريخ: پنجشنبه 19 مرداد 1396 ساعت: 10:08

صفحه بندی