جهان نویسندگان

سرنوشت های تیره
درباره «زیگرید اوندست»
آرش نقیبیان
منتقد ادبی
چندی پیش روی بال های هواپیمایی ملی نروژ عکس بانویی جلب توجه می کرد که برای دوستداران حرفه ای ادبیات جهان آشنا می نمود، زیگرید اوندست (Sigrid Undset) رمان نویس و مبارز اجتماعی نروژی و برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1928 میلادی. ادبیات کشور نروژ در نیمه اول قرن بیستم با آثار کنوت هامسون و زیگرید اوندست توانست مرزهای ملی را پشت سر بگذارد و جهانی شود. کسب دو جایزه ادبی نوبل برای کشوری که جمعیت اندکی دارد حکایت از جایگاه رفیع فرهنگ و ادبیات در آن سرزمین می کند.
زیگرید اوندست که در کودکی پدر خود را از دست داده بود پس از پایان تحصیلات مقدماتی، به کار اداری پرداخت و با وجود مشغله های بسیار از مطالعه و نوشتن غافل نشد. اوندست در آثار اولیه خود بشدت تحت تأثیر شهر زادگاهش اسلو است. نخستین رمان او در سال 1907 با نام بانو مارتا اورلی منتشر شد. این رمان که به صورت یادداشت های روزانه روایت می شود خواننده را با نوسان روحی قهرمان داستان آشنا می کند. کتاب بعدی خانم اوندست تحقیقی خواندنی و ژرف پیرامون اعتقادات مذهبی پیش از مسیحیت است و نویسنده در این کتاب با واکاوی اساطیر اسکاندیناوی و تأثیر و نفوذ این اساطیر در بطن مسیحیت نخستین، توانایی خود را جدا از رمان نویسی، به عنوان یک مورخ و محقق به اثبات رساند. در سال 1909 به ایتالیا رفت و در آنجا رمان (جنی) را منتشر کرد که با تحسین منتقدان روبه رو شد. زیگرید اوندست در سال 1912 ازدواج و همراه همسرش به چندین کشور اروپایی سفر کرد. مهم ترین کتابی که در این دوره از حیات ادبی خود منتشر کرد، سرنوشت های تیره نام دارد که به مثابه زندگینامه او ...

[ مشاهده متن کامل جهان نویسندگان در روزنامه ایران ]