نویسنده ای که می نویسد تانجات یابد

شاید به سبب زندگی دهقانی در دوره کودکی است که محمود دولت آبادی این چنین صبور و کوشا راه خود را می پیماید و آنچه او را در این راه دلخوش می دارد، طی طریق است نه الزاما رسیدن به مقصد. او نیز چون دیگر نویسندگان همطراز خود می نویسد تا نجات یابد از آنچه برایش بغرنج است یا حتی از آنچه کابوسی است تکرارشدنی که حتی علم روان شناسی هم هیچ توضیح روشنی درباره اش ندارد و نتیجه اش می شود رمان «کلنل» که حالا چند سال است در انتظار دریافت مجوز انتشار باقی مانده است و این تنها کتابی نیست از این قلم که در انتظار ورود به قفسه کتاب فروشی ها، بی صبر و قرار است که هستند آثار دیگری همچون «طریق بسمل شدن» که در همین انتظار به سر می برد.