قرعه مرگ

سارا سحابی| نویسنده «رودخانه وحشی» قرعه ای را به خاطر می آورد که حکم مرگ و زندگی داشت. دنیس آر اونیل البته نخستین نویسنده ای نبود که چنین وحشت و هراسی را تجربه می کرد. پیش از او یکی از نامدارترین چهره های ادبیات روس هم چنین چیزی را تجربه کرده بود؛ داستایفسکی. او مقابل جوخه آتش سربازان تزار قرار گرفت اما قبل از شلیک فرمان عفو صادر شد. همین صحنه را بعدها در رمان «برادران کاراموزف» به شکلی تأثیرگذار و ماندگار آورد. دنیس آر اونیل هم صحنه قرعه کشی برای شرکت در جنگ ویتنام را به دقت به خاطر دارد. بعدها هم کتابی نوشت و از خاطرات آن دوران با عنوان کابوسی سهمگین یاد کرد. اشاره داشت به روزی که هرگز از یاد هزاران سربازان آمریکایی نمی رود. دقیقا لحظه ای که در سراسر آمریکا قرعه کشی عمومی انجام می شد تا متولدین بعضی سال ها به شکل اجباری عازم جبهه نبرد با ویتنام شوند؛ نبردی که آمریکا سال 1964 به آن پا گذاشت و به تدریج اعتراضات فراوان مردمی و دانشجویی را به دنبال داشت. یکی از شعارهای دانشجویان در جنبش 1968 نیز دقیقا فریاد صلح بود. آنها جنگ با ویتنام را بیهوده می دانستند. عده ای هم مثل محمد علی کلی از سربازی گریخته بودند. بعضی ها هم به کانادا رفته بودند تا به سربازگیری اجباری تن ندهند. با این حال دانشجویان معاف بودند. گاهی هم البته عده ای مثل دیک چنی، از ترفندهای مختلف برای معافیت سربازی استفاده می کردند؛ او چندبار از دانشگاه بیرون آمد و دوباره به آنجا رفت تا به سربازی نرود چون خدمت اجباری تا 25سالگی بود و دیک چنی به این ترتیب می توانست از مهلکه ویتنام فرار کند. با این حال خیلی از جوان ها به انواع ترفندها برای فرار از جنگ ویتنام تن دادند؛ ...

[ مشاهده متن کامل قرعه مرگ در روزنامه شهروند ]