تا پیش از آن نهج البلاغه برای امثال من کتابی بود که حتی یک بار هم آن را از اول تا انتهایش نخوانده بودم، اما نوشتن در باره علی(ع) وادارم کرد تا بیش از سه چهار بار نهج البلاغه را با دقت بخوانم و به بخش هایی از آن مراجعاتی مکرر داشته باشم.
شاید اگر هم رمان قدیس را نمی نوشتم، خواندن چند باره نهج البلاغه برایم کافی بود تا علی(ع) را از دریچه ای تازه بشناسم، اما بجز نهج البلاغه، خواندن کتاب هایی درباره علی(ع) از نویسندگان سایر بلاد، جذابیتی توام با حیرت و شگفتی داشت. اسم جورج جرداق مسیحی را بارها شنیده بودم، اما کتاب «علی(ع) صدای عدالت انسانی»اش را نخوانده بودم تا بدانم دیدن علی(ع) از نگاه دیگران برای من بچه شیعه چه کیفی دارد. جورج جرداق مسیحی چنان به وصف ابعاد مختلف علی(ع) نشسته بود که گویی دکتر شریعتی خودمان دارد درباره علی(ع) حرف می زند. «علی(ع) صدای عدالت انسانی» جرداق تا مدت ها مرا به خود مشغول کرد و چنان گرفتار شعف و شوق و علی شناسی شدم تا جایی که از نوشتن رمانی درباره علی(ع) مایوسم کرد.
اما خواندن کتاب ده جلدی عبدالفتاح عبدالمقصود، نویسنده اهل سنت مصری درباره علی(ع) نوشتن، رمان قدیس را سرعت بخشید. چراکه او ماجراهای مورد نیازم را برای نوشتن رمان در اختیارم قرار می داد. عبدالفتاح به نظرم کاری شگفت درباره علی(ع) انجام داده است. از هیچ نکته ای در باره علی(ع) نگذشته است و علی(ع) را در بستر کوران حوادث آن روز جهان عرب بدون اغراض مذهبی بخوبی نشان داده است. جزیی نگری او نسبت به حوادث پیرامون علی(ع) و تجزیه و تحلیل اطرافیان او و مقابله علی(ع) با حوادث عجیب دوران پس از پیامبر از نکاتی بود که من درباره علی(ع) کمتر ...
[ مشاهده متن کامل علی(ع) امامی قدسی در روزنامه جام جم ]
اخبار پیشنهادی:
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان